تند و تند قدم برمی داری .

به هیچ چی نگاه نمی کنی .

بهت تنه می زنن .

بهشون تنه می زنی .

بوی عطر آشغالشون رو تحمل می کنی .

می خندن ، زر می زنن ، جیغ می زنن ؛ دود سیگار حوالت می دن , هیچی نمی گی , رد می شی .

داری یخ می بندی

دلت می خواد بری یه جای گرم ....

از بین پسرای قد بلند و موهای ژل زده شون رد می شی .

از لابه لای دخترای خوشگل و خنده های بلندشون می گذری .

هیچکس بهت نگاه نمی کنه .

هیچکس حست نمی کنه .

توی این دنیا هیچکس درکت نکرده ... هیچکس .

تنهایی واست شده یه عادت .

یه عادت تکراری ... یه عادت تلخ و سیاه .

تند و تند قدم بر می داری .

دل کوچیکت تاپ تاپ می زنه ... یه روزگاری عاشق بودی و حالا ....
بلاخره اونو از دور می بینی .

گرم می شی .

حس می کنی خود خودشه .

همونی که منتظرش بودی .

اونم تنهاست .

مثه خودت .

بهت نگاه می کنه .

بهش نگاه می کنی .

اون میاد جلو ... تو وامیستی و اومدنشو نگاه می کنی .

رخ به رخت وامیسته ... چشای سیاهشو توی چشات می دوزه .

همونجا عاشقش می شی .

دستای کوچیکشو می گیری توی دستت .

دستای سردت داغ می شه .

لبخند می زنه ... تو هم می خندی .

برای شام دعوتش می کنی .

اونم با یه لبخند قبول می کنه .

هر دو تند و تند از لا به لای آدمای گیج و بی مصرف رد می شین .

یه رستوران شیک رو نشون می کنی .

تو جلوتر می ری ... اونم کمی آرومتر پشت سرته .

امشب چه شب خوبی می تونه باشه .

همه غم و غصه هاتو فراموش می کنی .

یهو یه صدای وحشتناک تو رو به خودت میاره .

تلپ .....

بر می گردی .

خشکت می زنه ... بدن له شده اونو می بینی که روی زمین پخش شده .

می خوای داد بزنی نعره بکشی ... ولی فقط اشکه که از توی چشات می زنه بیرون .

لاستیک دوچرخه رد خون اونو تا چند متر اونطرفتر با خودش می بره .

ایندفه هم عشقتو از دست می دی .

مثه خیلی دفه های دیگه .

هنوز برق چشای درشت و سیاهشو جلوی چشات حس می کنی .

بغض توی گلوت می شکنه .

بلند بلند گریه می کنی و با تموم وجود داد می زنی :

من نمی خوام سوسک باشم

? نوشته شده توسط گلی جون در ساعت 14:57

1 آبان 1387